Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2010

Εκει.

Εκεί που ξέχασα ένα κομμάτι του εαυτού μου,
εκεί που ψάχνω να βρω την ευτυχία ,
εκεί που δεν έχω εισιτήριο.

Εκεί που διάλυσα τον εαυτό μου.
Εκεί που τον αναζήτησα.
Εκει που όλα ήταν τόσο ωραία.
Εκεί που τώρα μου φέρνει θλίψη και πόνο.
Εκεί που τώρα ζω.
Εκεί που τώρα υποφέρω.
Εκεί που δεν θέλω να πηγαίνω και όλο καταλήγω.
Εκεί που είχα χιλιάδες όνειρα, και τώρα δεν μου
έχει μείνει ούτε ένα- ούτε για ανάμνηση.
Εκεί που ξόδευσα την καρδιά μου.
Εκεί που πήγα αντίθετη πορεία.
Εκεί που τρόμαξα.
Εκεί που φοβήιηκα.
Εκεί που έκλαψα.

Είμαι εκεί και δεν το καταλαμβαίνω ακόμη.

Έχω μεγαλώσει.

Ακούω το κουδούνι να χτυπάει με τόση δύναμη και με τρομάζει -με αγχώνει.

Ούτε που θέλω να ανοίξω.
Ούτε έχω περιέργεια να δω ποιος είναι και τι γυρεύει εδω!

Εδώ δεν μένει πλέον κανείς.
Ένα ερείπιο όλο και όλο.

Ένα ερείπιο κι αυτό.

Καθισμένη σε μια κουνιστή καρέκλα,
ζαλισμένη από τις σκέψεις μου με ένα δικό σου μισοσβησμένο τσιγάρο στο χέρι,
αναπολώντας κάποιες ξεθωριασμένες στιγμές.

Έχω μεγαλώσει γι αυτές τις ανοησίες ψυθιρίζω στον εαυτό μου.
Δεν ξέρω τι προσπαθώ να καταφέρω ή τι θα καταφέρω στο τέλος!

Άλλωστε, στο είχα πει χιλιάδες φορές πως έχω μεγαλώσει γι αυτές τις ανοήσιες, αλλά, δεν με άκουσες ούτε ένα δευτερόλεπτο, φοβήθηκες πως δεν θα προλάβουμε να ζήσουμε τη ζωή!

Ποια ζωή να ζήσω τώρα?
Καθισμένη σε μια κουνιστή καρέκλα με το τελείως σβησμένο τσιγάρο.
Ελπίζοντας για λίγη φωτιά δική σου.