Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2016

Με τις ανάσες -

Την είχα δώσει την υπόσχεση μου, στην κακόμοιρη τη μάνα μου, ότι η κοιλιά θα γίνει μπόι και η ευχέρεια του λόγου δεν θα πάψει να ανατέλλει απ΄ το στόμα μου.
Η παρακμιακή μου ηλικία δεν φαινόταν, έτσι εκμεταλλευόμουν την μπλεγμένη κατάσταση  του χρόνου παίζοντας το αθώο κοριτσάκι στους αγνώστους, υποβιβάζοντας  με ευκολία διψήφιους μήνες που με βόλευαν ή ηλικίες που θα τους βόλευαν.

Έχτισα κι ένα  όμορφο σπίτι στο παραλιακό, έτσι για να ξοδεύω το πόνο μου στα κύματα, καθώς το μόνο που δεν έβαλα υποθήκη για την μόστρα του κεφαλιού μου, ήταν τα όργανά μου, τα μουσικά όργανα, η ζωή μου, η δεύτερη ζωή μου -

Με τις ανάσες ξόδευες την ζωή μου, με τις ανάσες -

Γνώριζες από πρώτο χέρι ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε  ζώα, περίεργα ζώα - καρκινώματα στον καταθλιπτικό μας καθρέφτη.
Ο έρωτας είναι ωμός, εντελώς ωμός κι όμως ήδη  έχω φάει την σάρκα μου από δαύτων.
Οι νύκτες με εξάτμισαν, με ρεζίλεψαν, με υποτίμησαν πίνοντας εκρηκτικά κοκτέιλς την παράνοια μου,  συνοδεύοντας την  με σφηνάκια αίμα…