Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Ότι κι αν πεις δεν θα σε συγχωρήσω.
Είναι όλα μάταια.
Μη με κοιτάζεις στα μάτια, γιατί αυτά τα μάτια έχουν κλάψει πολύ.
Μη με κοιτάς στα μάτια, δεν θέλω να δω την προδοσία σου.
Έχω στερέψει, κι αυτός ο ποταμός όλο εξατμίζεται.
Μη γυρίσεις πίσω.
Έχω τακτοποιήσει την ζωή μου.
Υιοθέτησα δυο σκυλιά για να μου κάνουν συντροφιά και τώρα δεν μου λείπεις καθόλου.
Α! Ψέματα!
Κάποιο θα ήθελα να μου κουβαλάει τα σκουπίδια - αφού σ' αυτό ήσουν καλός.
Η ύπαρξη σου στην ζωή μου ήταν ένα ευχάριστο γεγονός.
Λένε ότι από τα λάθη μαθαίνεις.
Τώρα μετατράπηκα σε στιγμιαίο σου λάθος.
Τώρα μετατρέπηκες σε ανούσια ανάμνηση.

Το μόνο που μου έχει μείνει τόσο έντονό από εσένα είναι το άνοιγμα της πόρτας.
Όταν έφευγες κι όταν έρχοσουν.
Η ταυτόχρονη εναλλαγή εποχών.
Φθινόπωρο- Άνοιξη.
Ότι πιο ασταθές δηλαδή.

Έχω γεράσει ψυχικά.
Έχω βολευτεί στην ζωή μου.
Με δυο σκυλιά.
Μια ραγισμένη καρδιά.
Και λίγο κόκκινο νερό.
Το γλεντάω μόνη μου.
Κι όταν έρθει η ώρα για τα σκουπίδια έχω την διάθεση να σε βρίσω.
Η καλύτερη ώρα της ημέρας.

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Βάζω στοίχημα ότι τα ανέραστα παιδιά είναι καπνογόνες ουσίες που θα μας βλάψουν - έτσι το μόνο που με νοιάζει είναι η δυστυχία τους σε κάθε τους χαμόγελο.
Θα ήθελα να ήμουν ένα πηγάδι, να τους δείξω τον πάτο και να τους δείξω και το νερό.
Πάντα στα πιο βαθιά σημεία χρειάζεσαι ένα καλό κολύμπι ή απλα σταγόνες αισιοδοξίας.
Αυτά τα μαύρα που κρύβετε αυτά τα αστεία που δεν είπατε είναι τα παραμύθια που δεν ακούσατε.
Έχω κουραστεί τους ανθρώπους που δεν είναι ανθρώποι.
Έχω κουραστεί και αυτούς τους δήθεν που γελάνε από πίσω μου.

Και έτσι για τέλος..
Έχω κουραστεί και εσάς που δεν εκτιμάτε αληθινά.


Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Δεν θέλω να συντάξω κάποιο κείμενο.
Απλά γράφω.
Ίσως γράψω λίγα ίσως και πολλά.
Αλλά αυτά που δεν λέω και υπάρχουν στην καρδιά.
Τα ακούνε οι δικοί μου άνθρωποι απλά με μια ματιά.

Τρομακτικές υπεραναλύσεις με μεγεθυντικό φακό άγνοιας. Παιδικές αντιδράσεις ενός αψυχολόγητου χαρακτήρα  με  πεντάλεπτες διαφημίσεις για ...