Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Τσιγάρα.

Τρέμω ολόκληρη και ψάχνω δρόμους να ξεφύγω.
Σε βλέπω με την άκρια του ματιού μου και ξυπνάνε αναμνήσεις μέσα μου-
άλλοτε γλυκές και άλλοτε στιγμές πόνου και απελπισίας.
Είναι καλοκαίρι και μέσα μου είναι τόσο σκοτεινά-μουντά και απάνθρωπα.
Ένα στυλό να είχα!
Ένα τεράστιο στυλό να επέλεγα στο χάρτι της ζωής μου, το πιο σπουδαίο...τους ανθρώπους!

Τσιγάρα ατέλειωτα,
κόσμος να πεινάει,
κόσμος να φοβάται,
κόσμος να ξενυχτάει σε μπαράκια μαζί με μια άγνωστη φιγούρα της βραδιάς.

Τσιγάρα ατέλειωτα
παρακολουθώντας διάφορετικούς κόσμους σε κάθε πλευρά της πόλης

Ατέλειωτα είναι τα τσιγάρα
όπως και οι ανθρώποι!
Κάποια είναι βαρετά και δεν μπορείς να τα αντέξεις
και κάποια ελαφριά για να μπορεί ο οργανισμός σου να ικανοποιείται.


Εκατομμύρια επιλογές, εκατομμύρια ανθρώποι.
Στο τέλος όμως της ημέρας  πολεμάς με το πάθος και το εγω σου.

Δύσκολη η επιλογή.
Μπορείς?

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ένα τσιγάρο , ξυπνάει αναμνήσεις
και ο καπνός γινεται με μιας η μορφή σου.. το τσιγάρο γεμίζει μελάνι και αραδιάζει στίχους..
ο καπνος .. μια μορφή που εξαφανίζεται στην στιγμή. ένα ακόμη ψέμα, μια ακόμη οπτανσία.
μια οπτανσία είναι όλα, και ο κόσμος που ξενυχτάει και οι άνθρωποι οι βαρετοί και οι ανάλαφροι. μια οπτανσία ο κόσμος όλος με τις διαφορετικές πλευρές του.
τελικά το να χαθεί κανείς μες την μορφή σου είναι η μόνη αλήθεια.

Λαβωμένο Ξωτικό. είπε...

""Έφτασες κιόλας, πάει κι αυτό το ταξίδι?
πάρε μια ανάσα, σε λίγο κι άλλο αρχίζει.
Και είναι αυτό που θα φέρει και τ' άλλα
και είν' αυτό που θα είναι όλα τ' άλλα?
αυτό που μοιάζει αιτία και πλήρωση,
φτάσιμο, φυγή ή προσποίηση?
αυτό που θα σε βγάλει απ' το δρόμο σου
ή θα σε κλείσει για πάντα στον κόσμο σου.""

Ανώνυμος είπε...

""Χάλασες τον ύπνο μου με τις φωνές ντελάλη,
μα ξημερώνει μια γιορτή μεγάλη.""

Λαβωμένο Ξωτικό. είπε...

Αυτά κάνει ένας μαγικός αυλός.

Τρομακτικές υπεραναλύσεις με μεγεθυντικό φακό άγνοιας. Παιδικές αντιδράσεις ενός αψυχολόγητου χαρακτήρα  με  πεντάλεπτες διαφημίσεις για ...