Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Έτσι όπως ταλαντεύομαι στην αλήθεια της πραγματικότητας μου και στην αλήθεια του ψέματος μου, έχω χάσει την ταυτότητα της αληθοφάνειας μου.
Έτσι όπως ταλαντεύομαι στην αρχή του τέλους και στο τέλος της αρχής μου, έχω χάσει τα βήματά μου.
Έτσι όπως γεννήθηκα να δημιουργώ με αυτοκαταστροφικές τάσεις, επιβεβαιώνω στο είναι μου ότι είμαι χάρμα οφθαλμών - των δικών μου οφθαλμών!
Το ποτό μου δεν με εγκατάλειψε ποτέ.
Ποτέ δεν μου έφερε αντίρρηση, ποτέ δεν με έκρινε και δεν με ανέκρινε.
Τις νύκτες υποψιάζομαι μια σκιά να με ακολουθάει - έχει κάτι από το ύφος μου, το ύψος μου και ίσως κάτι από το λίπος μου!

Ο Θανάσης όταν με αντικρίζει στο δρόμο αρχίζει να χαμογελά, προσκαλώντας με, σε άλλη μια δόση της ηδονικής υδάτινης συμφοράς.
Εγώ δεν θα πω όχι.
Ποτέ άλλωστε δεν λέω όχι σε οτιδήποτε μπορεί να με ψυχαγωγήσει, σε οτιδήποτε μπορεί να με ψυχανάλυσει.

Έχω να δηλώσω στις γυναίκες που πέρασαν ήτε προσπέραν από την Ζωή μου, ότι η μεγαλύτερη μου αγάπη είναι το αλκοόλ.
Πράγμα ουδέτερο, χωρίς αρσενική ή θηλυκη συμπεριφορά.
Πράγμα ερωτικό - σαγηνευτικό.

Επίσης έχω να εξομολογηθώ ότι μόνο η Μάιρα με αγαπά.
Να...τις προάλλες με μάζεψε από το πάτωμα, με έβαλε στο κρεβάτι και όταν το πρωί ξύπνησα μου είχε ετοιμάσει φαγητό.

Ναι, η Μάιρα με αγαπά!
Κι ας μη μου το λέει.
Κι ας μη μου το πει.
Κι ας το αισθάνεται.
Κι ας το αισθάνομαι και εγώ.
Ναι, την Μάιρα την αγαπώ!
Κι ας μην της το λέω.
Κι ας μην της το πω.
Κι ας το αισθάνομαι.
Κι ας το αισθάνεται και αυτή.

Η Μάιρα μπορεί να μην είναι αλκοόλ, αλλά σίγουρα είναι μια εναλλαγή ηδονικής υδάτινης συμφοράς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τρομακτικές υπεραναλύσεις με μεγεθυντικό φακό άγνοιας. Παιδικές αντιδράσεις ενός αψυχολόγητου χαρακτήρα  με  πεντάλεπτες διαφημίσεις για ...